Aktueel

Verhalen van (oud-) studenten – 1

Stichting Mazingira draagt bij aan het onderwijs op Esperanto Secondary school. Hier delen we de komende tijd verhalen van (oud-) studenten die dankzij jullie hulp hun dromen kunnen nastreven

NYAMBOBE TUMAINI (A holder of Diploma in Veterinary and Computer studies)

My name is NYAMBOBE TUMAIN I joined Esperanto secondary school 2016 and graduated in 2019, currently I’m working in Zanzibar in one of the microfinance company called Orbit Microfinance as a secretary, With secondary education it has helped me in different areas such as acquire ring knowledge, skills and ability to sustain my life.

Also, I was able to join Avocational education Training at KISANGWA Vocational Training Center after my graduation in 2020 -2022 where I acquired a Diploma in veterinary and computer studies.

My advice to other students they should study hard and believe in God for every thing about their studies but also to the students who live in Maasland college hostel they have got a golden opportunity of having more time for their studies they should avoid other issues out of their studies and observe discipline for their success in studies.

Voortgang Studieruimte

In januari begonnen we in Marambeka met de realisatie van een studieruimte voor de leerlingen en mensen uit de gemeenschap. Dankzij de opbrengst van onze olijfolie actie, de adventsactie van de Titus Brandsma Parochie in Oss en de bijdrage van De Wilde Ganzen, wordt er snel vooruitgang geboekt!

De oorspronkelijke lokalen zijn volledig gestript

De gemeenschap hielp mee met het aanleggen van een nieuwe vloer

Er werden nieuwe kozijn met glas geplaatst en de muren zijn glad gestreken

Het eindresultaat ziet er fantastisch uit, er is zelfs elektriciteit in het gebouw zodat er ook na zonsondergang gewerkt kan worden! Het enige dat nu nog rest is de inrichting 🙂

Bezoek aan Marambeka 2024

Wij, Paul, Bram, Felix en Maria, zijn weer in Tanzania geweest. Het is negen jaar geleden dat we afscheid hebben moeten nemen van onze lieve zoon en broer Sjoerd. Het was fijn om weer even dicht bij hem te kunnen zijn. En wat heerlijk om te zien dat hij nooit alleen is. Er zijn altijd veel mensen en dieren op en rondom zijn graf. Hier staat kleine Sjoerd (zoon van Simba) op het graf van Sjoerd.

Zoals elk jaar krijgen we allerlei spullen om mee te nemen voor de mensen in Marambeka. Hier twee koffers vol t shirts en tassen voor de leerlingen. Dank je Hans en Anneke Kloek.

Het gaat erg goed met de school. Alles wordt zeer goed onderhouden en de leraren zijn erg trots op de goede resultaten die ze dit jaar bereikt hebben. Hier zitten we in overleg met het bestuur en de directie van de school om het 5 jaren plan van de school te bespreken en te kijken wat wij als stichting Mazingira NL hierin kunnen betekenen.

We werden hartelijk ontvangen door de leerlingen van de school. Het was ontroerend om ze te horen zingen als welkom voor ons.

We hebben een ontmoeting gehad met de leiding van NGO TYEGD. Een organisatie die zich inzet voor het vergroten van kansen en gelijkheid voor jongeren op verschillende terreinen in Tanzania. Wellicht kunnen we samenwerken in de toekomst.

De opbrengst van de olijfolie actie en de opbrengst van de collecte van de Titus Brandsma Parochie in Oss is door de Wilde Ganzen met 50% aangevuld. Met deze opbrengst wordt dit oude lokaal geschikt gemaakt als studieruimte voor de leerlingen en voor de bewoners in de omgeving. Het geld daarvoor zullen ze deze week ontvangen. Deel 2, de studiemiddelen (boeken etc), hopen we dit jaar te kunnen financieren.

Realisatie Studieruimte

Vandaag hebben we het geld voor ons nieuwe project in Tanzania overgemaakt naar de Wilde Ganzen. De Wilde Ganzen zal ons bedrag met 50% vermeerderen en het vervolgens overmaken naar de Esperantoschool in Marambeka. Voor dit geld kunnen ze starten met deel 1 van het realiseren van een studieruimte (kinderen hebben thuis geen boeken en geen mogelijkheid om te studeren) waar niet alleen alle leerlingen van de school maar ook de mensen uit de gemeenschap gebruik van kunnen maken. Dank aan iedereen die onze olijfolie gekocht heeft en alle mensen die bijgedragen hebben aan de adventsactie van de TitusBrandsma parochie in Oss.

Adventsactie Titus Brandsma Parochie

De Titus Brandsma Parochie in Oss houdt de adventsactie dit jaar voor de middelbare school in Marambeka. Dit betekent dat iedere week gedurende de advent en gedurende de Kerst na afloop van de dienst de collecte wordt gehouden voor Stichting Mazingira.
Zondag 10 december heb ik na afloop van de dienst een korte presentatie mogen geven over het werk van Sjoerd, en na zijn overlijden van ons, voor de school.
Bij de ingang van de kerk is een foto van Sjoerd geplaatst. Wij zijn de parochianen uitermate dankbaar!

Op de website van de parochie kun je onder parochieblad eventueel nog wat meer lezen.

‘Een betekenisvolle reis’ – Door Anita Klein Tuente

Op donderdag 21 juli vertrok ik met mijn 2 kinderen Driek (22) en Marie (21) naar Tanzania. We maakten voor het eerst een verre reis buiten het Europees continent. Naast het beklimmen van de Kilimanjaro en de stranden van Zanzibar, was voor mij het hoogtepunt het bezoeken van de school in Marambeka, met als girlshouse “Het Maaslandcollege”.

Ik kende dit project omdat we onze kerstacties op het Maaslandcollege in Oss een aantal keren voor Mazingira hebben gedaan. En Maria was ooit hier mijn buurvrouw en collega afdelingsleider.

Op donderdagmiddag 3 augustus bereikten we via de Serengetti Bunda, alwaar Simba en Kisaka al bij het radiostation ons stonden op te wachten. We kregen een rondleiding in het radiostation, ontmoeten medewerkers en zagen hoe zij het nieuws in de regio verspreiden.

Daarna gingen we inkopen doen op de markt in Bunda voor het avondeten bij Simba’s familie thuis in Marambeka. Een ware cultuurschok: vissen in jutezakken, vlees hangend in marktkramen, overal voedingswaren. Onze keuringsdienst van waren zou zijn handen vol hebben gehad.

Voor de middag had Simba motoren gehuurd voor ons en ieder sprong achterop, op weg naar de top van de berg, waar het radiostation zijn masten had. We ontmoeten daar ook de man die in zijn eentje in een piepklein huisje leefde op de top van de berg. Trouw aan het radiostation en tevreden met alle spullen die hij kreeg.

Vanuit deze plek hadden we een prachtig uitzicht over Bunda en het lake Victoria.

Na de superspannende tocht over zandpaden met keien en kuilen, omhoog en omlaag, een knap staaltje besturingskunst, kwam ik zichtbaar opgelucht weer in Bunda aan.

We vertrokken per auto naar Marambeka. Aanvankelijk over een mooi aangelegde weg, die overigens nog maar kort bestond, maar na 20 minuten ging deze over in een zandpad. De snelheid werd meteen een stuk minder. We zagen veel mensen die langs de kant van de weg liepen en af en toe reed ons een opgevoerde brommer voorbij. The “middle of nowhere” leek het wel. Totdat we in Marambeka aankwamen en we hartelijk werden ontvangen in het huis van Simba’s familie. Kinderen die buiten speelden in het zand, loslopende honden met nestjes jonge honden, kippen die over het erf liepen. Het was één en al bedrijvigheid daar buiten. Ook viel mijn oog meteen op de 2 witte stenen ophogingen op de achterplaats. Het waren de begraafplekken van de opa van Simba en Sjoerd, de zoon van Maria. Ik had hem ooit in mijn lessen verzorging op het Maaslandcollege gehad. Een slimme jongen, die wist wat hij wilde. Bijzonder om hem hier terug te zien op een fotootje op zijn graf. En dat wij zomaar deelgenoot mochten worden van hun gemeenschap, waar ze leefden, aten, speelden en werkten en waar de doden nabij de levenden waren. Een bokje sprong op het graf van Sjoerd, Driek zette zijn kopje op het graf en het gesprek ging gewoon door. Dat vond ik mooi en maakte indruk. “Zo hoort het toch te zijn”, dacht ik bij mezelf.

Simba liet ons van alles zien, dus ook het dorp Marambeka. We zagen naast het huis een voetbalveldje met allemaal jongens, die aan het voetballen waren. Een paar van hen hadden als taak het vee te hoeden, de anderen uit het dorp kwamen daar elke middag na schooltijd samen, zodat ze van de ´straat´ af waren. De meiden, die het in Nederland ook goed doen in voetbal,  werden geacht mee te helpen in de huishouding en voor de kleintjes te zorgen.

We namen een kijkje in het “wijkgebouwtje”,  naast de kapper. We konden er cola kopen. Weliswaar ongekoeld, maar dat was in deze omstandigheden geen enkel probleem. Inmiddels hadden zich een aantal jongens vanaf het voetbalveld bij ons aangesloten en het was leuk om hen zo blij te zien met hun cola.

Terwijl we langzaam weer terugliepen naar huis, kwam ons een stoet motoren tegemoet onder luid gejoel. Het waren jonge mensen. Ze waren op weg naar een begrafenis. Het leek wel een feest, zo anders dan hoe wij met afscheid en dood omgaan.

Elke keer als er een motor langskwam, sprongen we in de berm om zo toch maar wat minder stof te vangen.

Voor het eten ’s avonds kwamen uit alle hoeken de mensen aanschuiven: kinderen, buren, vrouwen. Het vlees en de vis van die middag in Bunda waren heerlijk bereid, samen met rijst en groentes, een overheerlijke gastenmaaltijd! De kleintjes lagen inmiddels te slapen op de bank, ze hadden hun ugali al op van te voren.

Na een heerlijk bed en de mogelijkheid je te wassen met koud én warm water vanuit 2 afzonderlijke tonnen, was er een ontbijt. We zouden als de taxi daar was, naar het schooltje gaan. Simba, Kisaka en de Esperanto-docent …… gingen mee.

Ondertussen zagen we in een apart kamertje een levende kip liggen, vastgebonden aan beide poten met een touw, in afwachting van zijn naderende einde. Het bleek de lunch te worden voor die middag!

Eenmaal aangekomen bij de school keek ik mijn ogen uit! Er was een gedragen stilte, alles liep in de lokalen zoals je verwacht. Stiller en gedisciplineerder dan in Nederland. Blauwe uniformen, wat meer meisjes dan jongens, meisjes met een kortgeschoren kapsel. Tot 18 jaar moeten de meisjes hun haar zo dragen, daarna mag het langer groeien. Ik wist niet precies waarom, maar mogelijk dat het de uniformiteit en de hygiëne bevordert.

We bezochten het kantoor van het hoofd van de school. Hij leidde ons langs de verschillende gebouwen. Allereerst zagen we de namen van de kinderen die geslaagd waren met goede cijfers. Een ranking, die wij hier in Nederland niet kennen, maar er spatte heel veel trots af dat zij dit met hun leerlingen hadden bereikt.

We liepen langs de verschillende lokalen. Raamkozijnen waren er wel, glas was niet nodig in dit Tanzaniaanse klimaat. Daarmee konden we ook horen hoe er les gegeven werd. Een docent las voor uit een methode, niet elk kind had nl. zelf boeken. De meesten hadden wel een schrift en schreven regelmatig hun aantekeningen daarin.

Rust en discipline kenmerkten het leerklimaat. In de lokalen natuur- en scheikunde waren op dat moment geen lessen. Ze waren prachtig gemaakt met hout en apparatuur.

Ook de dininghal, waar de leerlingen hun feesten vierden en ’s avonds te eten kregen, was een project van stichting Mazingira.

Tot slot mochten we naar binnen in het “Maaslandcollege”: de verblijfruimte van meisjes die intern zaten omdat ze te ver van school woonden. Slaapzalen, gescheiden door doeken van elkaar, met 4 leerlingen, vaak nog nr 5 die met een matras, als iedereen op bed lag, in de gang ertussen sliep. De koffers waren hun kast met kleding en spulletjes van huis.

In de eerste pauze kwamen de meisjes hun ontbijt ophalen: een soort melkpap. De meeste meisjes waren christelijk, een paar waren moslim. Dat kon je zien aan hun witte hoofddoek.

In de pauze was er van alles te doen buiten de klaslokalen. Zo was er ook een gemengde groep die zong en liederen instudeerde. Volgens Simba had het een christelijke intentie.

De buitentoiletten en de teacherhouses waren ook met het geld van de stichting Mazingira gebouwd. Het stond er allemaal goed onderhouden bij en Kisaka liet het vol trots allemaal aan ons zien, alsof het voor hem de dag van gisteren was.

2 Lokalen waren afgekeurd, de vloer was er al uit. Het plan hiervoor is dat het een studieruimte kan worden, waar leerlingen, ouders, en docenten kunnen komen studeren. Dat is het volgende project van Mazingira!

Eenmaal weer terug in Nederland drong de fundamentele ongelijkheid in de wereld tot me door. Waaraan had ik het te danken in Nederland geboren te zijn? En met hoe weinig geld konden zij in Tanzania al ontzettend veel? Ook zag ik dat de school in Marambeka afhankelijk was van inkomsten van elders. Naast de vernieuwingen via Mazingira was er nauwelijks iets gebeurd.                              Ook dat vond ik moeilijk om te zien. Je hoopt op de werking van een vliegwiel, maar waar moet het geld en de investering vandaan komen als er niets is?

In een telefoongesprek met Maria, eenmaal weer thuis, raakte me de opmerking van haar “Niets doen is geen optie meer voor ons!”. Dat is een krachtig uitgangspunt. In alle complexiteit van kolonialisme, slavernij, modern kapitalisme met alle klimaatproblemen tot gevolg, is het gemakkelijk om te verzuipen in grote systemen waar wij geen vat op hebben. Wíj hebben de wereld ongelijk verdeeld. “Niets doen is geen optie meer!”

18 Oktober 2023

Anita Klein Tuente

Award voor Journalist Mazingira FM

Catherine Msafiri Madabuke, Journalist Mazingira FM

Goed nieuws vanuit Bunda! Een van de journalisten van ‘ons’ radiostation Mazingira FM heeft een belangrijke prijs gewonnen!

Mazingira FM has succefull produce a winner in the excellence in journalist in Tanzania (Ejat) awards winner 2023.

Catherine Msafiri Madabuke was the winner on the category in radio program on tourism and conservation in the whole country. The good story that won the award was Elephant-to-human relations are increasingly affected by the harm caused by elephants, Mazingira fm is located 5 kilometer to the beautiful and magnificent Serengeti national park, so interaction of wildlife and human is rampant with that Mazingira Fm usually produce programs which touches direct the community concerns so to get them educated and make the authority to take actions.

The awards are being organized by the media council of Tanzania (MCT),this years event 92 journalist from different media outlet reached the finals from 728 journalist whose work ware scrutinized from all the country in Tanzania.

This is the second time Mazingira fm to win this award, in 2020 Thomas Masalu from Mazingira Fm won it.

Nieuw Sanitair en nieuwe plannen!

Ook onze olijfolieactie was dit jaar weer een groot succes. Van de opbrengst hebben we alle lerarenhuisjes voorzien van sanitair. De docenten hoeven nu geen gebruik meer te maken van de toiletten voor leerlingen. Afgelopen februari hebben we tijdens ons bezoek aan de school, de bouw van deze sanitaire voorzieningen zien voltooien.

Door Corona waren we twee jaar niet in staat om Tanzania te bezoeken. We waren dan ook zeer verheugd te zien dat de school en het meisjesinternaat zeer goed worden onderhouden en volop in gebruik zijn.

Omdat de meeste kinderen thuis niet een plek hebben om rustig te studeren, wil de school nu graag een ruimte creëren waar de leerlingen onder begeleiding van een docent kunnen studeren. De ruimte wordt voorzien van  meubilair, studiemateriaal en bij voorkeur ook een aantal computers. Een mooi project om ons weer samen met jullie voor in te zetten!!

Olijfolie voor beter onderwijs in Tanzania!

Olijfolieactie 2021-2022

Wat een groot succes was het!

Nogmaals hartelijk dank voor iedereen die hieraan heeft bijgedragen. Hierdoor hebben we het kleine meisjesinternaat af kunnen bouwen én in kunnen richten.

Olijfolieactie 2022-2023

De olijfoogst is weer begonnen. Het lijkt een goed olijvenjaar te worden, dus we verwachten veel olie te kunnen verkopen. Nieuw aan de actie is dat we door de Wilde Ganzen worden ondersteund. Dit betekent dat we van iedere euro die we ontvangen, de Wilde Ganzen het aanvult met 0,50 eurocent.

Met het kopen van de olijfolie ondersteun je de activiteiten van de Stichting Mazingira. Wij hebben de Stichting opgericht om het werk van Sjoerd in Tanzania voort te zetten. Wij willen graag de gemeenschap in Bunda en omgeving ondersteunen met het vervullen van de wensen die ze zelf aandragen: goed onderwijs en goede voorlichting!

Met onze nieuwe olijfolieactie willen we met de opbrengst zoveel mogelijk lerarenhuizen voorzien van sanitair. Goed sanitair trekt goed personeel aan. Goed personeel is goed onderwijs! We hopen dat we net zoveel positieve en enthousiaste reacties krijgen als vorig jaar.

Vanaf 10 november tot 15 december 2022 kun je je aanmelden voor deze actie via deze link. De levering zal in januari/februari 2023 zijn.

Wij hopen op jullie sponsoring!!

Met vriendelijke groet, namens alle bestuursleden,

Maria Michels  (voorzitter), Paul van den Heuvel (secretaris), Felix van Baal (penningmeester), Bram van den Heuvel, Jeroen Middelbeek, Jasper van Baal

             

Nieuw sanitair voor meisjes

Dankzij sponsors uit onze vriendenkringen hebben we ook voor de meisjes een sanitairgebouw kunnen realiseren. Daarmee hebben we opnieuw een enorme stap gemaakt om de hygiënische omstandigheden op de Esperanto Secondary School te verbeteren. De opbrengst van onze volgende actie (de verkoop van de olijfolie) wordt ingezet om ook het sanitair voor de lerarenhuizen te kunnen realiseren.